সুখ আর অবসাদ (Sukh Aar Obosad)

A Arun Maji Arun Maji
0 Altın Yaprak
সুখ যাদের অভ্যাস হয়ে যায়- সূর্য তাদের থেকে, ধীরে ধীরে দূরে সরে যায়। মানুষ তাদের কাছে, ছোট হয়ে যায়। জীবন্ত পৃথিবী, মৃত এক বৃত্ত হয়ে যায়। সময়ের সঙ্গে সঙ্গে সুখ তাদের ক্ষয়ে ক্ষয়ে যায়। তখন অবসাদের কোলে ঢলে পড়ে তারা। ফুলের গন্ধেও তাদের কেমন অনীহা! কোকিলের কুহুকহু রব তাদের কাছে বিরক্তিকর! বীণার বাণী তাদের কাছে আপদ! আমরা একেই বলি ডিপ্রেশান। সুখকে বাঁচিয়ে রাখতে গেলে বা তাকে তাড়িয়ে তাড়িয়ে উপভোগ করতে হলে, মাঝে মাঝে দুঃখের শয্যায়ও শয়ন করতে হয়। যেমন জীবনকে বেশি করে উপভোগ করতে হলে মৃত্যুর সাথে কোলাকুলি বা লুকোচুরি খেলতে হয়। অবসাদের কারন যন্ত্রণা নয়। অবসাদের কারন- সুখের দাসত্ব গ্রহণ। © অরুণ মাজী Painting: John William Godward

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.