Olabilir

Topuklarını vurarak Kaldırım taşlarına Bir sızı yaklaşmakta Postal sesleriyle bir eşkıya Ayrılığa ağlamakta Yüzlerimizi düşürelim geçmiş tüm zamanlara Çiçekler bastıkça gülüşlerimizi Kışlar yaklaşmakta Tüm sözler tükenmiş olabilir Alnımda kalabilir dudaklarının izi Bir hıçkırık boğazımı yırtmakta Susmalıyım Bu kent yıkılabilir Artık anladım Sahibi değilim zamanın Bir anda bir çınar Kökünden yıkılabilir Ölümcül bir suskunluğa dalıyor gözlerim Bilmem kaç yüzyıl Mahkum kalabilir yüreğim Aşklar çürüyebilir Hiçbir nota içine sığmıyor kederim Ne sap oluyor Ne saman Biliyorum Fırat suyu Kör olsam da Sağır olsam da Asice akıp gidecek yoluna Bu dert beni bitirebilir Toplu katliamlar sarıyor düşlerimi Sökülüp itlere sunuluyor ciğerlerim Dört duvar Demir kapı Bu küf kokusu saçlarımı ağartabilir İstanbul! Bu bin yıllık öfke Denizlere sürebilir seni Ve her dolunayda Boğazda onsekiz yaş aşkı yaşanabilir Gece karası bir çaresizliğe değiyor tenim Koklasan Kokusu güldürebilir Bir kurşun gerek beynimden önce Susturmak için yüreğimi Bir el sormaksızın tetiği çekebilir Tüm bayrakları indiriyorum Ey zulüm Ey sebepsiz ölüm Kapılarım çalmadan açılabilir Ve Zihnimi kazıp Gözlerimi deşip Alsın artık Tanrı Ona sitemim Her geçen gün artabilir!