Aşk Acısı

mümkün değil hiç seni unutmak nefes alabiliyorken daha imkansiz geceleri uyumak bilmem nasıl çıkarım sabaha ne kadar büyükmüş aşk acısı dayanabilirmi buna insan ruhumu saran ölüm sancisi bir türlü geçmeyen dehşetli an sen varsın gönlümde ve gözümde seni söyler hep duyduğum sesler yanan bir kor ateşsin özümde ateşi senin hayalin besler. kalbim çıkacak sanki yerinden ürkek kuş gibi çırpınır durur hasretin yakar beni derinden özlemin sırtımda büyük kambur. manasız oldu bütün bakışlar hükmedilemiyor artık dile acıyla yaptığım haykırışlar ya rab bitermi birgün bu çile. bitmesin bu çile ilelebet ömrümün sonuna kadar sürsün çilesiz hayat sanki esaret çile çekiyorsan eğer hürsün. benden hür yok o zaman dünyada ne ferhat ne kerem ne de mecnun hiç gücüm kalmasada feryada sen duy beni kalbim sana meftun...