Geçdi Ezmân-ı Safâ Vü Gitdi Devrân-ı Vefâ

Geçdi ezmân-ı safâ vü gitdi devrân-ı vefâ Geldi eyyâm-ı belâ vü irdi hengâm-ı ‘anâ Bize sensin eskiden hem-dem kadîmi âşinâ Ey felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ Magrib-i gamda tolındı rûz-ı râhat günleri İrdi şâm-ı iftirâka zevk u ‘işret günleri Geldi eyyâm-ı muharremle musîbet günleri Ey felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ Tâ ezelden cânumı anunla mu’tâd eyledün Mihnet ü derd ü gam u gussayla mezâd eyledün Yine ol hem-demlügi andun bizi yâd eyledün Ey felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ Gitdi baştan ‘akl u dilden sabr u elden ihtiyâr Kara bahtı ile ‘âşık kaldı tenhâ hor u zâr Nakd-ı cânı kaldı ancak yoluna ol da nisâr Ey felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ Zevkın itdün gerçi birkaç gün safâ vü ‘işretün Çıkmadı bir dem gönülden lîk havf-ı vahşetün İntizârun telh iderdi câna şehdin vuslatun Ey felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ Kalb-i ‘Âşıkdur yirün şâd u ferahla tolmasun Koma kim agyâr vahdet-hânene yol bulmasun Sen bizümsin biz senün arada nâşî olmasun Ey felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ