Sala devletle çün Sultân Süleymân saffın âlâya

Pâdişâh-ı ‘âlem-penâh hullidet hilâfetuhu hazretlerine virilmişdür Sala devletle çün Sultân Süleymân saffın âlâya Melekler ‘arş-ı a’lâdan çagırur yagı yagmaya Salınur ak sancak serv-i sîm-endâma dönmişdür Çözülmiş tug-ı şâhî benzeyüp zülf-i mutarrâya Kime salarsa sâye bir diyâra şehriyâr eyler O sancakdur eger var ise dünyâda hümâ-sâye Nişân-ı mîh-ı na’lün lâle-zârı geh ide menzil Yiridür gökde ta’n itse şafak birle süreyyâya Gubâr-ı ‘askerün mihriyle cenge çarhaya çıkmış Kemendün çînîdür hâle atılmış gökdeki aya Melekler mihr ü mâhun revzenine geldi cem’ oldı Gürûh-ı pür-şükûh-ı ceyş-i mansûrun temâşâya Çü şâh-ı bahr u berri tutdı çadır çiçegi yiri Habâb-âsâ açıldı bâd-banlar rûy-ı deryâya Gazâ yolında her toz ki kopar atun ayagından Melekler gözlerine kuhl idinür hûr-ı pîrâya Sana ol ‘asker-i Mansûrı verdi Hakk Te’âlâ kim Müyesser olmamışdur ne Ferîdûna ne Dârâya Atarlar mihr-i mehden kumbara burc-ı semevâta Kurarlar kehkeşândan nerdibân evreng-i bî-pâya Karavul feth (…) fevz ü nusret oldı tundârun Yüri fırsat senündür kıl tevekkül Hakk Te’âlâya Hisâr üzre dikilmiş pâdişâhun sancagı sandum Seher gökde nazar kıldukda mihr-i ‘âlem-ârâya Dikilsün sancak-ı İslâm sîb-i Müslümî yensün Salup eyvânı ehl-i nâza ‘azm ide Kızıl Elmaya Gırîv-i tob-ı kahrun çanına ot tıkdı Rîm-pâpun Kakar nâkûs anun çün tahta erbâb-ı çelîpâya Der-i deyr üzre subh u şâm çanlar çalınur sanman Bilüp yıkılacagın mâtem eylerler kilisâya Kaşun çîn eyleyüp bir göz ucıyla egri bakmışdur Yıkılsun kal’a-i Egri el urma hiç ok u yâya Siketvârun segidür varsa serdârını segbânun Küleh-dârunla havfun ile derdin kime aglaya Sakızun kâfirün çekmişler agzından dil almışlar Ne Kıbrıs u ne Malta döyerimiş bu tonanmaya Gerek himmet ki Câbülkâ vü Câbülsâ ola râmun Ne minnet kal’a-i Peç fethine teshîr-i Maltaya Gele Hüdhüdlük ide ‘askerinde sen Süleymânun Kebuterler eger nâme uçursan Kâfa ‘Ankâya Süleymân-ı zemânsın yanuna haşr-ı cünûd oldı O cündün ben de pâyânında bir mûr-ı fürû-mâye Başumda sebz destâr u dilümde şekkerîn güftâr Cünûdun içre döndüm ben de bir tûtî-i gûyâya Du’â nâmıyle geldi yüz süre dergâhuna ‘Âşık Süleymân ‘askerinde sözle girsin mûr araya Şehâdet birle dünyâsın degişmek kasdına geldi Dem-i nakd-ı hayât ile seridür elde sermâye Dirigâ bana itdi zulm bir zâlim had atâşın Bu zulme şâhidümdür Hak ki Hakdur cümle eşyâya İki ‘âlemde mücrim olanı gözsüz kopar yâ Rab Beni mücrim diyü ‘arz eylemiş dergâh-ı a’lâya Nebî âlini teşbîh eylemişdür keştî-i Nûha ‘Alî Pürtek kapudanına n’ola nehr-i Tunaya Sulı segün suda yatar meseldür mâ-tekaddümden ‘Alî Pürtek Tunada yüz yumaz sal anı deryâya Tebevvül eylemiş sâbıkda biri zemzeme dirler ‘Ali Pürtek bu yüzden virdi sûret-i (…) Bahâneyle yüzün gördüm atun izine yüz sürdüm Sipâs-ı bâ-sitâyiş şükr ü minnet Hak Te’âlâya Bihamdillah sözi kizb oldugı isnâd u bühtânı Bilindi ser-be-ser erkâna vü pâşâya âgâya Müfettişlikde sa’y u vâfir irsâliye gönderdüm Yolumı urdı ol yolsuz göreyüm hışma ugraya Ölümden öndin öldüm ki ben oldum kahruna mazhar Bu denli kâdı lutfundan terakkıyle bulup vâye Ne haddümdür diyem ben hizmet itdüm cânuma minnet Sana hizmet ‘ibâdetdür yarar dünyâya ‘ukbâya Velîkin gayret-i akrân bir müşkil marazdur ki Cihânda benzemez hîç bir maraz bu derde bu dâye Beni nâmerde muhtâc etmedün bir demde sultânum Yine de ‘âşık’undur ‘Âşık-ı zâr u fürû-mâye Yolum yüz otuz ise sen yüz elli ile ihsân kıl Şehâne lutfa çün olmaz bahâne himmete pâye Gazâdur bu da başka andan el virür müselmâna Kara kâfir niçe bir hâkim ola Kıratovaya Havâle itme kâdı-’askere ahvalümi lutf it Beni süründürür ol haşre dek salmakla ferdâyâ Ugurun açık u ‘azmün mübârek ola sultânum Hudâ feth ü zaferler sevk ide bî-hadd u bî-gâye