Yıkılıyorum

Kanım mı kurudu ne buz gibi tenim Kör mü oldu bir şey görmüyor gözüm Yalpa yapıyor taşımıyor beni dizim Ümitsiz çaresiz yıkılıyorum. Toprak çeker bedenimi Korku sardı tüm tenimi Efkar söker yüreğimi Çaresizce yıkılıyorum. Dünya mı kalleş ben mi güçsüzüm Mutluluk doluyken neden mutsuzum Anam babam varken garip öksüzüm Ümitsiz çaresiz yıkılıyorum. Sebebsiz yıkılmaz insan Lutfedip bir derdimi sorsan Yıkılana vurmaz insan olan Kahrımdan yıkılıyorum. Karanlık çöktü güneş doğar mı bilmem Taş olmuş yüreğim sever mi bilmem Kurumuş gözlerim güler mi bilmem Ümitsiz çaresiz YIKILIYORUM.