aysız gecenin kucağında kalmışım yalnızlık değil derdim yıldız yorgan örtüsüne bürünmüşüm soğuk değil derdim…
sahilde tam kayaların orada dalgaların kucağına bir el uzatım…
tipi boğuyordu geceyi gece durmuş, gülüyordu gülüşünde bir kibir…
yorgun düşlerin kadınıyım ben mazim karanlık kutuda kilidi yitik kalmış aklımdan en son ne zaman…