Parkta Rastladığım Adam

parkta rastladığım adamın bir kolu kesikti bileğinden çiftçiymiş tekirdağ' ın köylüklerinden bir kızı veremden ölmüş bu şehri istanbul' da karısı tutturmuş: kızımın mezarı nerde ben orda satmış savmış ihtiyarcık varını yoğunu feriköy' de bir evceğize sokmuşlar başcağızlarını ikinci kız desen kibarca: akıl hastası anaya babaya vermez bir rahat yüzü oğlanlardan büyüğü dört çocuklu bir şoför küçük oğlan bir tamirhanede ömür çürütür fayda yok anlayacağın ne oğlanlardan, ne kızlardan bir fabrikada iş bulmuş kaçak işçi çalıştıran kırk yılın köylüsü ne yapsın işçi olursa daha yılı dolmadan kaptırıvermiş elini çarka gerisi bilinen hikaye patrondan imdat görmez evde karı ağlar deli kız vermez rahat kendisine rastladığımda düşünüp duruyordu bir kanepede ben sordum o anlattı güzelim tekirdağ şivesiyle...