Üçlükler

aşk Bir kadını sesinden başlarım sevmeye Labirentinde gözlerinin Kaybolmadan önce şiir Taşa biçim veren sanatçı gibi Görünmez bir elle yontuyorum Kendi ses tonumun biçimini ilkbahar Güneşle ve güvercinlerle dolu bir pakta İzin veriyorum Hayatın bana dokunmasına şimdi Şimdiki zamandır beni ilgilendiren Şimdiki zamanda eriyen geçmiş Ve gelecek, biriken gün Yağmur bütün gece yağclı durmaksızın Ve sabaha karşı dinclı Ansızın kübist Hamarat bir kedi geçiyor Bir kedi değil sanki Bir devinim ve renkleri geçiyor ses Şu an Bir ses olamaz nu Havaya asılı oyun Ölümdür Tek gerçek Ama gerçekler de ölür Son Bütün ömrümce aradığımı bulduğumda Oturup ağlayacağım Bir deniz kıyısında