An Salınır Gün Çıkmazına

Üzerimde gözlerine değmiş bir çift söz Saçlarında sürdüğüm gece Ölüm düşerken dudağımdan Paslanırken nemli gözlerde ışığım Sırt üstü uzanmış hasret Yaslı gökyüzünde kirli yıldızlar Bedende Üstü kapalı nefes alırdı susmalar Siyahında sabahlayan uzaklık Yüzünden düşen susmaca Sırt dönüşüne bulanırken varlık Gözyaşım şimdi ılık Ve bize sebep bu dünya Artık karanlık Uslu dualar Acıtırsa en sert kışları Yavaşça dökülürse bulutlar Yitik bir gülce düşer mi ardına Kaybolur mu yüreğinde kalabalıklar Ardından Düş atımını bekleyen martılar Sabahımdan düştü An salınır gün çıkmazına Kusurla eğilir saatler Kaç tutsaklığa sözü var bu adımların Kaç yokluğu devşirir heceler Hangi öpücük boyun büker ayrılığa Ve sustukça Uçurum sabrıydı bendeki Süsü dökülmüş güneşte Saçlarımın rengi Seni beklediğimdi halbuki