923'de Demiş

akşamüstü bir öküz burnunun ıslak siyahlığı nasıl bileniyor eylül'de bir akşamüstü ağaçlar tozlu yapraklarıyla ilk serinliğe yaslanıyorlar ufacık eşeklerini önüne katmış sabahlara kadar tuz çekiyor yukarı fırat köylüsü allahım sırtlarda yine dumanlı dağ ateşleri lâcivert bıyıklarına ayran bulaşmış yıldızların dibinde umutsuz türkülere giren tütün koyun ve kıl kokulu çobanlar kesik kulakları ve tebeşir beyazı dişleri karanlıkta adama dehşet veren halbuki bakışları insancasına dost nefes nefes çoban köpekleri allahım gece ilerledikçe nasıl artıyor dağların ağırlığı cimin dağı öteden şu adını aklımda tutamadığım ova köylerini nasıl eziyorlar harman yerlerinde gündüzden kalma testiler sızıyor ağır kamyonlara yüklü kemah yolunda sonbahar ve yorgun kavakların bitmez tükenmez arkadaşlığı arkta sürbehan köyünde sular gülüşerek karpuzlara uzanıyor küçük neşeli fakir su kumlarda dinlenen karpuz çıplak çamurlu ayaklarıyla gece suyuna çıkmış köylülerin karanlıkta sönüp yanan isli fenerleri uzak uzak allahım memleketim demiş ki mustafa kemal «… memleket demiş asrî medenî ve müreffeh olacaktır behemehal bu demiş bizim için bir hayat davasıdır.» 923'de demiş