Kala Kaldım

Dönüşlerdeyim sokaklarım ıslak Bulutlar ağlıyor ben de iştiraklerdeyim Islanmalarımı çaldılar sokaklarımdan; Parmak uçlarım üşümelerde, Titremelerimden kırılgan yanımı buz kaplamış Hiç bir zaman notaları yazılmayacak bestelenmeyecek O sevdiğimiz şarkılarımızın sesi acıtıyor At kadehi elinden derken... Ben öylece... Kala kaldım Sensizliklerimde beni bulan sen. Çaldın beni benden habersizce... Senin için yok olmaları bile göze almıştım; Tekrar tekrar sende doğmak için. Hatırlar mısın yıldızlar koparmıştık gökyüzünden Unutulmayacak başlangıçlarımızdaki tutuklu kelimeler gibi, Onları da anıların suskunluklarına buruşturup attık. Sen "sen" olarak, ben de "ben" kalarak "biz" olabilirdik. Dünyaya baktığımız sabit noktanın katili; Bahanelerinin seyrü seferi, Acaba yan sokakların daha mı güzel kokuyordu? Saçmalamalara yenik düşmenin el yordamı ile; Gidip gelen aklıma takılıverdi birden bire işte. Son seferine çıkmış gemiler gibi. Yorgunluklarımın cevabı olan hikayemiz; Mutluluklarımın cevabı olan sen!.. Biliyor musun şimdi ise kelimeler anlamsız, Bu anlamsızlıklar içinde dolanan ben dermansız. Hırsla çiğerlerime çektiğim sigaramın dumanı ile; İşte o yıldızları söndürdüm. Görmemezliğe geldiğim burukluklarımın, Benden başka benlerle savaşlarındayım şimdi. Sıradanlıkların esirleri gibi perişan, yılgın, kırgın. Farkında mısın?.. cesur görünen yanlarıma açtığın yaraları. Sevdiğim yalnızlıklarımın başı sonu olmayan olmazlarındayım. İşte gidiyorum dediğim de henüz; Yolun başlangıçlarındaydık, Bir hamle ile başka taraflara atıverdi yaşam. Yolun ayrı taraflardaki yolculukların vahasında, Aşkı sunacak saki çoktur sarhoşa; Gözleri ile değil yüreği ile gören çıkar tahta. Ömür çok kısadır anlamazsın nasıl çarpar cama. Ayrılıklar acısı kadar sevilir deseler de ben yine de; Dileyemediğim dileklere sürüyorum seni. Sımsıkı sarılmalarımı giderken hediyem olsun Sorma derdin her zaman... hiç sormadım. Bitemez derdin... bitti işte!.. Her şey bitti sormadım, söylemedin, Ben gidemedim... Sen gittin Ben öylece kala kaldım