Ölüme Düşerdin...

"...Önüme düşerdi, ayrılık gibi; yalnızlık.." Bir piyanistin akrilik bakışlarıyla Yastığıma değdirdiğin boşluğunu Uzak çizgilerin, masum dokunuşlarına Emanet ederdin.. Okunaklı sonlarımızın biten paragraflarında Hayallerimin kanını emene kadar götürdüğün aydınlığın Göz kuyularımda, karanlığımda.. Gözyaşı boşluğunda olmadık şeylere gebe kalınca O yaşlı yüzden kinlerce çıkmazdım ve Birkaç bölüm sonra önüme düşerdi ayrılık Bir gölge gibi... Düşüme serdiğin mahcup loş yalnızlığımla Dokunaklı bir hayal gibi ölüme düşerdin Kalkamayacağını Bile-bile...