Hüzün Mevsimi

Günler birbirinin aynıdır bu mevsimde Hep bir beklenen vardır Ve hiç gelmez Gelmeyecektir de Belki de budur bu mevsimi bu kadar hüzünlü yapan Bakışların hep bir noktaya odaklanır Konuşmak istemezsin Gözlerin bulutlanır Gökten çisil çisil hüzün yağar Dalarsın uzaklara Hayallerdedir yaşananlar Yalnızdır akşamlar Çekilirsin bir köşeye Soğuktur yatağın Uykuların terkeder seni Sabah olmak bilmez Aklında hep bir şeyler uçuşur Anlamsız cümleler kurarsın Durup dururken Seni bu kadar hüzünlü yapan nedir Sen de çözemezsin Aklın karışır Hüzün dolu her şarkıda Dalıp gidersin uzaklara Bildiğin yollarda kaybolursun Hep gittiğin bakkal yerinde değildir Ağzından ansızın çıkan iki kelime Anlatır aslında her şeyi Neden kaybolduğunu Ve neden şarkıların Bu kadar hüzünlü olduğunu. "Seni Seviyorum..."