İstanbul'la Ağladık

A Ayfer Erdoğan
0 Altın Yaprak
İstanbul yağmur topluyordu Hüznün kıyısında efkârlı gri gözleri sarmıştı her yanı Boğaz durgun bir yeşile dönmüş Gülümsemiyor parlamıyordu Şehrin gözleri yaşlarla doldu Ortalık bomboştu Kimsecikler yoktu Bir şehir-bir ben kalakalmıştık, bomboştuk O; öfkeyle, bağıra çağıra Ben; yüreğimin sessiz çığlıklarıyla Birbirimize bakıp bakıp karşılıklı ağladık...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.