Kurutulmuş Sevda Bahçeleri

Aralanır kalın kabuğu gecenin gülümser güneş sıcak bir inci gibi İşte öyle gülümsedin bir akşamüstü bana Çapkın rüzgar öpüyordu tenhada ellerini O bir çift yaprağa benzeyen ellerini Ki ne güzel düşüverdiler garip çıplak omuzlarıma O an çözülür dumanlı dağlarda kar Çözülür gönlümün gizli gizemli yumağı Bakışlarınla ördün geniş güneşli ağı Ki serpilir yüreğimin üstüne ansızın çırpınır durur Sevdalı suların o en mutlu tutsağı İşte öyle bir gündü Gerçek olamazdı bu hatta masallarda bile Gümüş kova bulmuştu kuyudaki suyunu Ve dolmuştu kadehim dört mevsim bahar ile Sonra zaman pençeleri kanlı gözleri kocaman kara bir kedi gibi Geçti ikimizin arasından Koptu yazgımın bakır telleri söndü avizeler Söndü her ne varsa dünyamda birer birer kaldım tek başıma İner bir tepeden yavru ceylan sevincim Dayar pembe ağzını akan gözyaşlarıma Şimdi nerdesin bilmiyorum ah bilmiyorum Bir gün çıkıp gelsen girsen kollarıma anılar dizboyu yürüyemiyorum...