Kuruyan Pınar

Duygu pınarımın kendime cimri, Solmayacak çiçeğim, Güzel Bebeğime Aşkım gibi Dupduru ve depderin Olduğunu Ve hep böyle kalacağını Gör artık sevgilim SEN, Bu pınardan doyasıya içip Havzasını genişleten, Hem de kurumaktaki kaynağı Seninkiyle bütünleşip Deryalara meydan okuyan, Kendi toprağını çatlatıp Seninkini verimli kılan Tüm diğer topraklara da Hayat verip Kendine kıyan Ve fakat Özellikle sana bal şerbet, Kendine zehir sunan Duygu pınarımın; Eski gür hali kalmamış Yine de kurumamış, usanmamış Çünkü akan bir pınar, Coşkun bir duygu seli Kalmasa da, Hep akan gözyaşlarımın Cömert kalmasını sağladığı Bu pınarın, Sadece sana çağladığını Bir anlasan, Ah keşke bir kez Anlasan!