Anılarımdan / Çocukluğum-1

İç Döküş10(Düz Yazı) Bence sen çok zeki bir adamsın Nereden buluyordun komiklikleri? Hatıramdaki en birinci komik Seni çok seviyordum ben,9yaşımda başlamıştı bu sevgi Konu:Hoca Nasreddin seni sevmeyen var mı acaba? Nasreddin Hoca,ben bu ismi duyunca içim ısınıyor niyeyse. ilkokul yıllarımda başlayan okuma hevesim günden güne hiç ara vermeden artmıştır. Okul derslerinden arta kalan her zamanımda elimde mutlaka yazılı bir şeyler olurdu okumak için. Kimi vakit renkli çizgi romanlar,kimi vakit dergiler. Hikayeler,romanlar,araştırma yazıları. Şiirler,efsaneler,atasözleri,deyimler Bir ara sözlük ve ansiklopedi okudum. Coğrafya atlası,tarih atlası incelemek. Büyüklerin hikayelerini dinlemek. Masallar ve fıkralara ise aşırı bir sempatim vardı. Okul yıllarımda daima başarılı bir öğrenci oldum ve karne hediyesi olarakta kitap ile ödüllendirilirdim. Bu hediyeleri hem okul yönetimi verirdi,hem ailem ve arkadaşlarım. Aç bir şekilde kitap okumama rağmen asla arkadaşlarım tarafından bana 'inek'diye bir lakap takılmadı. Kendi kitaplarım,arkadaşlarımdan ödünç aldığım kitaplar hariç,kütüphaneye de giderdim. Genelde kütüphaneler biraz sıkıcı yerler olsa bile kitap okumak için katlanırdım. Yeni bir kitabım olunca onu nasıl saklayacağımı şaşırırdım. Kesinlikle kırıştılmaması gereken kutsal bir şeydi kitap. Asla kitaplarım zarar görmemeliydi. Benim etim kanım canımdı sanki. Okulda çoğu öğretmenlerimiz bizlere kitap sevgisini aşılamak için uğraşıyordu. Bu okulun dışında benim içsel olarak ibadet saydığım bir durumdu. Annem bir gün niye bilinmez beni küçümsedi çok iyi hatırlıyorum sanırım artık genç kızlığa giriyordum13 yaşlarımda. 'Ne var ise bu kitaplarda onlardan başka bir şey istemiyor:) kocaya da git kitap götür çeyiz diye' Canım anam kitaplarıma aşırı düşkünlüğüm yüzünden evde oturan kız arkadaşlar gibi çeyiz işlemeyişimi sitemle anıyordu. Ona göre kızlar çeyizsiz olmazdı.Ve kız anaları kızlarını çok iyi ev kadını yapmalıydı,kocasına sadık bir kul.Çocuklarına da ana. Ne etsem ona az geliyordu.Belki de onun bilmediği bir tecrübeye aşırı düşkün oluşumu anlayamıyor,ürküyordu tepki verip,asi olurum diye. Oysa ki ben hem her türlü ev işine yatkındım,dikiş dikme hariç her türlü el işine de yatkındım.Gayet de sorumluluk sahibiydim. (Annem haklıydı, ilerleyen yıllarda kocaya gelirken bir sandık dolusu kitapla gelmiştim,demek ki kitap ile almışlardı beni.:)boşuna tasa etmiş.) Neyse konuyu dağıttım yine.. Hayatımın en güzel ödüllerinden biriydi onu tanıdığım ilk kitap. Nasreddin Hoca. Ders kitaplarımda bir sürü kültür mirası bir şekilde anlatılıyor elbette. Yinede bilgilenmek için biraz daha titizlenmek ve sürekli bu binayı geliştirmek gerekiyor kişisel çabalarla. Yurdumuz genelinde insanlarımız hassas kişiler. Her ne olursa olsun yine de duygusal ve duyarlılar. Eskilerde biraz daha duyarlı oldukları konular vardı gibi geliyor bazen. Ağlamayı seven bir milletiz. Kolay kolay hemencecik ağlarız,üzülürüz. O yüzden bu topraklarda ağlatılacak öyküleri derleyip sunmak o kadar da zor değil. Güldürmek ve güldürürken düşündürmek ise çok daha özel bir gözlem ve düşün yeteneği istiyor bence. Gerçi güldürmeye de bol bol malzeme var tabii ki, Bu var olan malzemeler öyle bir harmanlayıp sunulmalı,kimsecikler incinmesin. Hiciv mükemmel bir yetenek. Bizden bir şey.Bana hediye edilen bir fıkra kitabıydı.Elimden bırakamıyordum. Hayatımda hiç bu kadar çok gülüp, katıla katıla ağladığımı bilmem. Hem düşünüyor,hem katılarak gülüyor,gözlerimden yaş gelmesine de engel olamıyordum. Sanırım onun anlattığı şeyleri ders olarak kafama kazıyordum. Bu kazımak işi beni hiç sıkmıyor,tam aksine mutlu kılıyordu. Çok zekiydi Nasreddin,benim arkadaşımdı . Hem herkes bana sende komiksin demiyor muydu? Diyordu bence Nasreddin Hoca ile biz çok iyi arkadaştık. Başka arkadaşım olmasa da olurdu bir o olsa yeterdi. Çok akıllıydı her şeye bir cevap buluyordu. 'parayı veren düdüğü çalıyordu,göle maya çalıyordu,ıslık çala çala komşu eşeğini arıyordu,ye kürküm ye yapıyordu,eşeğe ters biniyor,bindiği dalı kesiyordu,herkes haklı diyordu vs vs..' Hoca Nasreddin'i sevmeyen çocuk var mıdır bilmiyorum? Hiciv ustası Hoca Nasreddin seni hala çok seviyorum. Marina Amilidze adıyla iç döküş yazısı olarak Şiir Evim Com da kayıtlı olan yazılarımdan biridir..