Anlatı-el,birinci Kısım

Uzun bir yolculuğun ardından nihayet gideceği yere varmıştı.... Kendi kendine yaptığı ve yollarda çok zorlandığı bu kaçıncı yolculuktu anımsayamıyordu artık.... Alabildiğine kıraç topraklarda,ıssızlığın tam orta yerinde idi... Etrafında doğru düzgün ne bir ağaç gölgesi ne de oturacak bir yer vardı... Saatlerdir otobüsün içinde bunalmış,hareketsizlikten her yeri tutulmuş,uykusuzluktan halsiz düşmüştü.... -Ne işim var benim burada,dedi. Evimden kmlerce uzağa geldim,çocuklarımı bıraktım ailemi bırakmanın dışında alıştığım her şeyimi bıraktım başka yastıkta uyuyamam,kimsenin tuvaletine giremem,pişirdiğini yiyemem... Saat başı uyanır,saatlerce okur yazarım kimi vakit gözlerimi gökyüzüne diker hareketsiz kalırım ya müziğe olan düşkünlüğüm müzik olmadığı zaman sağırlaşır kulaklarım içim sıkıldığı an kalkar giderim kimseye hesap vermem,kimseden hesap sormam kendi halimdeyken bu dilini bilmediğim insanlar arasında,havasına suyuna alışık olmadığım yerde ne işim var ? neden bunca eziyet? meraklı,aynı zamanda da kısır düşüncelerle sorgulayan ve yargılayan ön yargılı bu büyük kalabalık içinde bir tek başıma hem de........ Aniden tiz bir ses yanıbaşımda belirdi ve heyecanlı heyecanlı seslendi,düşüncelere dalıp gittiğim anda bavullarımı bıraktığım taşlık alana yaklaşarak: -Çok mu beklettik sizi?hoşgeldiniz..... -Hoşbulduk,dedim dalmışım,hiç farketmedim gelişinizi..... Ufak tefek çelimsiz genç bir adam olan Murat,gözleri pırıl pırıl parlayarak gülümsüyordu.... Yanında getirdiği küçük kardeşi ise ağabeyinin yanında fazla ses çıkarmıyor, şimdilik sadece incelemeyle yetiniyordu.... -Yolculuğunuz nasıl geçti diye sormayacağım biraz halsiz görünüyorsunuz bizim buraların havası size sert gelebilir belki dinlenirseniz,daha iyi hissedeceğinize eminim ama... Rüzgardan dışarıdan gelenlerin özellikle yüzünde ellerinde çatlaklar oluşuyor,aniden güneş çıkınca yanakları al al oluyor.... Evlerine dönerken şirin şirin gülümsüyorlar,geldiklerinde her ne kadar yadırgasalarda.... Meraklı gözler,yolculuktaki insanlar daha çok yoruyormuş ilk gelenleri bilmedik bir yere gitme heyecanı ve stresini her gelen farklı farklı anlatıyor da..... Hay Allah,anlatmaya dalıp unuttum özür dilerim daha kendimi tanıtmadım değil mi? Sizi kalacağınız yere sağ salim götürmek üzere beni yolladılar Bir araç bulmanın dışında size yakışır bir araç bulayım derken bir hayli uğraştım, Elini uzattı. -Ben Murat.................. Aysel Yazıcı Temmuz,2011 İstanbul