Antakya'dayım

Antakya'dayım Senin çok sevdiğin Hep anlattığın yer Şelalenin oradayım Defne Diğer adıyla Harbiye Yüksek bir tepenin etrafında Sıralı dağlar Sanki gizli bir el dokunmuş Dağların içine Oyulu gibi Yukardan aşağıya çevrili Sık sık Çeşit çeşit Ağaçlar Yemyeşil bir tablonun içinde gibiyim bugün Her yerden gürül gürül akan su Suyun içindeki ördekler Masalar Suların sesine karışmış yapraklar Kimi sarımtırak Kimi kırmızı Boynunu uzatmış su içiyor bir yavru ördek Susamışlığıma eşlik ediyor Ne kadar huzurlu En güleç yüzleri En içten halleriyle Baş tacı etmekte Misafirlerini Defne İçim dışım huzura akıyor gibi Sular ile yeşilinde Sessizce Sen Fransa'ya gideceğin zaman Ne kadar çok ağlamıştım Boşuna ağlamışım Sen gitmemişsin ki canım benim Ağaçlarda senden izler var Sular da Masalar da Senden ve sevgi dolu gözlerinden Abdül Senin sevdiğin yer çok güzelmiş En içim daraldığı zaman Beni kendine çağıran Sevginin Doğanın İçtenliğin Huzurun gizli köşesi Teşekkür ederim canım benim Estetik ve duyarlı Kucaklayıcı Öğretici Yüreğin için Senin yüreğin aracılığıyla Sürdüğüm izler Bugün beni burada gülümsetti Ve sen uzakta değil Yeşil de Sular da Huzur da Benimlesin 2008/Antakya/ağustos Gizli Cennet Harbiye(Şimdi Fransa'da yaşayan Fas'lı arkadaşım Abdül'e)