Dilimin Ucunda

Merhabalar, bazı zamanlar huyumuz suyumuz ne olursa olsun kendimizi tanımakta güçlük çekebiliriz... Oysa yaş alsakta almasakta hep bir yanımız çocuk değil midir? Sonra bir olay olur, içinde bulunduğumuz şartlar değişir,hepimizin hayat sahnesinde istemli istemsiz bir rolü var (kurallar konmuş,asilik etsekde nafile) öyle anlar geliverir ki tam ifade edemeyiz ruh halimizi.. Dilimizin ucuna gelir ,yığılır kelimeler ne hikmetse çıkmaz istediğimiz şekilde... Çocuk için böyle bir sorun yoktur hiç bir zaman... Çocuklar her zaman daha serbesttir tepkilerinde,herşeye rağmen.. Daha yalın,daha net... Gecenin bir yarısı bu da ne şimdi diyenler olacaktır muhakkak? Olabilir. Dilimin ucunda nice zamandır ne cümleler ne kelimeler var bir ben biliyorum birde yaradan... Gönlüm hepsini hepsini paylaşmak istiyor, ama olmuyor işte.. Desem benim içim rahatlar belki ama denmiyor ..... Yüreğinin içinde nice sırlar saklı olanlara,dilinin ucuna nice cümleler gelmiş olanlara ruhlarına dokunsun istiyorum cümlelerim(nasıl olacaksa) yalnız değilsiniz demek istiyorum:) Kocaman kocaman çocuklar olarak hop hop hoplasak kırlarda, dilimizin ucunda ve yüreğimizde sadece çocuk telaşlar olsa, düşsek dizlerimizi kanatsak ilk şoku atlatmak zor gelmesin bize,çabuk toparlansak bir külah dondurmaya tekrar gülümseyebilsek... Dilimin ucunda nice kelimeler nice cümleler sözlerde değil özde aşka, Bir yaşam kurulsun yeniden tüm karanlıklar üzerine en çocuk telaşlarla sanki düğün bayram dilimin ucunda diyemediğim kelimeler olmasın artık... Sağımda solumda her yerde her yönde hep ama hep aşkla....