Kapılar aralandı

kapılar aralandı günışığı görmeyen yüreğime soluk bir günün akşamında kuş sesleri işitiyorum tomurcuğuna yeni yağmur düşmüş çiçeklerin kapılar aralandı ölümden korkan ama gülmeye çalışan bir çocuk gibi gülümsedim ve ayak seslerini duyumsadım özgürlüğün belki büyük bir yolculuktan dönüyordum ürkek soluklanmalarım beyaz güvercinler uçurdum doruklara ağlayan çocukları susturdum ve son gongunu çalıyordu hüzün ben SEVİ yüklü kucağımı açarak yürüdüm kapılar açıldı ardına kadar,derin bir nefes aldım kamaştı gözlerim,yeniden sundum varlığımı dünyaya bir fısıltı ve bir ses çağırıyordu beni özgürce yaşamaya....................