Çelişkiler

duyduğum her cümle seni getiriyor yüreğime kaçmak isterken delicesine durup bakıyorum her geçen yüze senin olmadığın caddeler öylesine boş ki bazen tutunamıyorum hayatın ellerine saramıyorum belinden, bakamıyorum yüzüne düşmekten korkuyorum gözlerinden damla damla sen her gece dökülüyorsun yüreğime biraz daha acıyor içim, susuzluğuma ilaç oluyorsun tek bir dokunuşunla... bitmiş bir rüyanın etkisinde dolaşıyorum sen yokken varmışçasına gülüyorum neden? şiir istemiştin benden nasıl tuttum kendimi senden uzakta bir köşeye hapsettim yüreğimi tanımadı yüreğini... ellerine sayılı defa dokundu, belki de bu yüzden hep güzeldi tenini hissetmek sen'den başka bir kelime yazmadı ellerim ama bulandım ben yalanlara kaybettim varlığımı ortasında boşluğun senin açtığın boşluğun... dokunuşlarını istemiyorum artık ne kadar sevsem de bakmayı yüzüne gözlerimden ölüm akıyor yanaklarımı temizliyor nefes alırken saklanmak istiyorum yaşadıklarımdan gömmek istiyorum kalbimi acının yetişmediği bir toprağa.. düşlerin kıskanacağı bir ömür istemiştim dudaklarından sense ellerime yalan hisler bıraktın... gelme artık, gelmeni istesem de gelme!