Geç Kalma

bana geldiğinde yaralıydın ben ise ebedi tutuklu sadece susuyordum sen acıdan kıvranırken durmadan kanarken yaraların boşlukları sen dolduruyordun ben susarken yaralıydın ellerim kollarım bağlıydı sarılamıyordum sana orda öylece bana bakıyordun kah acı bir gülümseme beliriyordu güzel yüzünde kah garip bir acı anlıyordum nedemek istediğini bir ifadenle tüm aklından geçenleri görüyordum lakin müebbet hapislikten kurtulamıyordum belkide içten içe kızıyordun bana görmüyordun ki tutuklu halimi kaçtım ey sevgili ey uğrunda ölünesi varlık kaçtım ilmeği boynuma geçirmek için sürüklerken beni karabasanım kaçtım ordan hiç arkama bakmadan koştum yanına yoktun.. seni aradım sana koştum yoktun... geç kalmıştım esareti bitirmek yaralarına merham olmak için