Çukurova'nın Esmer Çocukları

Bir zamanlar umutlarımız vardı Uzak dağların ardında unutulan Biz, esmer çocuklarıydık Çukurova'nın Sigarası samsun olan Koşardık Toroslar büyüklük katardı benliğimize Ceyhan Seyhanını özlerdi Belki mahşeredir kavuşmak, Efkar, doğuştandı Ne kavuran güneşe Ne de nisan yağmurlarına aldanırdık Dört mevsim üç yüz atmış beş gün azdı nazarımızda Biz, esmer çocuklarıydık Çukurova'nın Aramıza girmeden ayrılıklar Ekmek kavgası yakamıza yapışmadan Çukurova kadar sevgiliydik Ve çukurova kadar yüreği insan kokan Büyüdük sonra Eskidi sanki dünya Küçüldü yaşanan Umut kapattı kapısını Sigaramız değişti Biz, esmer çocuklarıydık Çukurova'nın Aramıza girmeden ayrılıklar Ekmek kavgası yakamıza yapışmadan Çukurova kadar sevgiliydik Ve çukurova kadar yüreği insan kokan Bir zamanlar umutlarımız vardı Uzak dağların ardında unutulan Biz, esmer çocuklarıydık Çukurova'nın Sigarası samsun olan Umut kapattı kapısını Sigaramız değişti