Düşlerde Atlantis

Söyleyip geçmekti hatırlamak dediğin Ben, anlarımı satırlara yazdım Kıştı, ayaza çalardı gözlerim Yürürdüm çıplak ayak Kıskanırdım düşlerini insanların Ama hiç çalmadım Aynalardan yansıyan ışıklar Başka iklimleri gösterirdi baktığımda Pencere, kapı zili, soba Bu dünyadan olamazdı Yürürdüm çıplak ayak Tırnaklarımda kan, Hep pusuyla kuşatılmıştı sevdanın yolları Göğsümde pençe izleri yırtıcılardan Kıskanırdım düşlerini insanların Ayakkabıcı kadar ayakkabıcı Tatlıcı kadar tatlıcı Balıkçı kadar balıkçı olmak isterdim Şimdi vatansız bir insan Ya da insansız bir vatan gibi kalbim Ama hiç çalmadım Geceyi Gündüzü Çocukların gülümsemesini Gurbeti Özlemi Neyi yaşadımsa kendimin Bütün servetim Kendimden eksilttiklerim