Düşteki Çocuktan Üşüyen Adama...
B
0
Altın Yaprak
Ve üşüyen bir adamdı artık düşümdeki deli çocuk
............................................
Ömrümüzde eksilen her ne varsa
Sele bıraktım
Önümüzdeki bahara dek kapattım
Gönül perdelerini, bilesin
Bir çöl iklimi şimdi seni düşünmek
Kum kadar sıcak ve gece kadar soğuk
Anlamanın neresindeyim bilmiyorum
Yürüdüğüm yol sevmediğim karanlık
Sokaklar da solur yalnızlığı demiştim hatırlarsan
Nefessiz kalan ben oldum ayrılık yağmurunda
Şimdi dağ gülleri topluyorum yaylalardan
Çarpıntılarda umut, bilesin
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş