Ülkemin Çocukları

Benim ağıtlarım Çocuklarınadır ülkemin Hani köşebaşlarında Hayata alışmaya çalışırlar ya Öyle masum, sessiz Oysa kimse bilmez Issız bir yarayı büyüttüklerini içinde Kalplerinin katılaşmasından bi haber Kendi dünyalarını yaratırlar ya acımasız Kırılırlar hani umuda Varolmak kadar hafifletici Ya da yok olmak kadardır zaman Çekilen kanlarıdır boş gülüşlerde Onlar Yarınlarımızın bügünden imzalanan acı suretleridir Benim ağıtlarım Çocuklarınadır ülkemin Hani köşebaşlarında Hayata alışmaya çalışırlar ya Öyle masum Oysa kimse bilmez Issız bir yarayı büyüttüklerini içinde