Yorgun Aşklar Emanetçisi
B
0
Altın Yaprak
Düşler kapalı
Görünmüyor gökyüzü bakışlarımdan
Başka iklimler kaplıyor yüreğimi, bilmediğim
Gurbet hep gurbet hüzün bildiklerim
Dostlar, arkadaşlar uzaktalar
Seçilmiyor şimdi hatıralar
Kaybolup gidiyor sesim
Gözyaşlarının dağıldığı rüzgarda
Kim için, kim adına
Şölenler kurulur hergün
İnat çırpınışta kırlangıçlar
Yaralı kanatlarını örterler üstüme
Mavi ölümlerin deminde
Tutuştum sanırsın öylesine
Oysa buz kesmektedir her bir yanın
Unutursun bazen
Ya da unutmak istersin
Yorgun aşklar emanetçisi,
yalnızlıklar bekçisi olduğunu
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş