Seni Bin Yıldır Seviyor Gibiyim

Kopamadım senden O mavi geceler Yakmaya çalışan gözler Sevgi sözcüklerini üstüme yıgan diller Alamadı beni senden Esirin oldum hep Yarım kaldı yaşam sensiz Çaresiz baktım şafak vakitlerine Boynumu egdim hep Gün oldu Kırıldım bölündüm darmadagın oldum Ama hayata hep senin yönünden baktım Başlangıcım ve sonum oldun hep Ölmek istedigim günlerdi Acısını bilmeden Seni sensiz yaşamak Kül olup savrulmaktı yoklugunun üstüne Yıgılmaktı,adını yazmaktı tahta kapınızına Tenim daglandı sensizlikte O öptügün gün beni Alev gibi yaktı gittiginden beri Özlemim bedenimde birikti Kendimi avuttum hep o anla Tenime bir alev gibi degen Ellerini bırakmadım hiç Aşkım o kadar esgidiki SENİ BİN YILDIR SEVİYOR GİBİYİM Özledigim memleketim Sıgınagım Bagrıma bastıgım oldun hep Daha ne kadar yaşarım sensiz bilemem Bedenimde bir el Kalbimde yaşanmamış bir şeyler olacaksın Bana bakacaksın hep bir yerlerden Varlıgında hapsolacagım Gözüm yollara düşecek Gelmeni bekleyecegim yıkık dökük..... Haziran 2007