Dönüp Arkana Bakmazdım

Sokaktayım. Kimsesiz bir sokak ortasında... Akşamın son kuşlarını izliyor, Daimi çocuk cıvıltılarını dinliyorum. Sokak lambası hafifçe ve titreyerek bir ışık vuruyor; ve ben seni hatırlayıp eriyorum. aklım başımdan gidiyor; tükeniyorum. Yaptığım hiçbirşey unutturamadı seni bana hiçbir şey hiçkimse unutturamadı , unutturamayacaktı; Kış gününün soğukluğu, Esen rüzgar, Yağan yağmurbile... Yine bir Sonbahar günü akşam üzeri... Her zamanki gibi seni düşünüyorum; sokak lambasının altında titreyerek otursam bile buz kesmiş ellerim haberin yok yine seni düşündüğümü bilmesende, Beni görüpte; Kader deme çünkü suç sende Kimseler bilemezdi heran seni düşünürüm Kimseler bilemezdi ;tek sen varsın,seninle yatar seninle kalkarım Kimseler bilemezdi, kimseler bilemeyecekti Kimseler de bilemeyecekti heran seni düşündüğümü çünkü sana mezar olarak kalbimi seçtim , Ebediyyen... Yine bir Sonbahar günü akşam üzeri... Tam seni düşündüğüm anda ,bir anda sokağın başında beliriverdin. İçimde bir mutluluk bir sevinç ve büyük bir haz. Fakat sadece içimde kalacaktı bu Çünkü yaptığın kahpeliği sende biliyorsun... Herşeye rağmen gülüyorsun...Yazık Belliki unutulmuş herşey senin gözünde, belliki yaşananlardan hiç ders almamışsın ve de hatıraların hiç değeri kalmamış . Ne olurdu sevseydin biraz olsun yada değer verseydin insan olarak sevgime ne alemi vardı vefasızlığın sırasımıydı ayrılığın... Değer verseydin hatıralara Benim seni sevdiğim gibi sende beni sevseydin yada biraz saygı gösterseydin sevgime Yaptığın kahpeliği bile bile bir Sonbahar akşamı DÖNÜP ARKANA BAKMAZDIN