Gölge

Geceleri bir gölge keser yolumu izin vermez düş görmeme bir sisli perdenin ardından kaybolur bütün gece beklerim onu uykumun amansız düşmanı bu gölge korkularımla başbaşa bırakır beni düşünmekten yorgun düşer beynim apansız ağlar olur gözlerim gözyaşlarımı göremezsiniz çünkü gerçek değildir bu olanlar her şey bir gölgenin ardından başlar bir oyundur tüm hayat dostlarım oyuncular başrol hep o gölgenindir bütün oyunu o yönetir karanlık, gece, renksiz bir koyuluk bütün sahne bundan ibaret şekilsiz umutlar kol gezinir sahnede bir içimlik mutluluklar kimi zaman yok olur bu sahne her şey silinir, her şey hiç olur ortada kalakalır gölge şaşkın gözlerle sahneyi arar sonra üzgün siyah yaşlar döker ama onları da göremezsiniz çünkü onlar da gerçek değildir çünkü eksiktir Gölgenin bir sahibi olmalı Bir gerçeği Aynada görünen bir gerçek görünen gözyaşları Ellerini uzattığında tutabilmeli bir başka gerçeği Gölge,anlar ki tek başına anlamsız Gölge, anlar ki tek başına bir hiç Gölge, anlar ki bir şey olmalı Öyle bir şey ama bir şey Her şeyin üstünde bir şey Düşünür ve; Bana gelir..