İstanbul ve Sen

Pencereden süzülen ışık, Seni getirdi bir akşamüstü. Her gün gibi, her yeni gün gibi Topladın dağılan hücrelerimi. Senin adınla başlayan sohbetlerin, Dahası gülüşünle devam eden ürkekliğim. Her yağmur sonrası kokun tenimde. Razıysan gel benimle, gel gidelim seninle. Buram buram sen tütüyorsun, Yüksek binalarla çevrili yalnızlığımın Tam ortasında. Alnının çatından vurmak sensizliği Kim bilir ilk dokunuş, ilk bakış Kuytu sokaklarda, çocuk sesleri Getirir mi seni bana, Bir martının kanat çırpışında Görür müyüm seni. Sana özlemle sarılmak duygusu Keşkelerin sonunda seni kaybetmemek. Seni seviyorum, bu kenti seviyorum Ve İstanbul ve sen İkinizi de ne çok sevdim bir bilsen...