Dön Yüzünü Doğuya

Bilirsin dostum; hep ileri yürünmez yollar ağlarken birileri öteki güler ve unutma, bir çomağa kırılır en sağlam çarklar! Şimdi sen; yükle ihanet heybesini sırtına çık bir an önce yola ve anla ki, çıkar elbet koyun postundan kurt ortaya... Söyle dostum; mum sönerse ışığı nereye gider ya da ölüm mü taşır daima yayından fırlamış ok ve düşün ki, kendi hızıyla yol alır kaynağını terk eden ışık. Ey dost; yol ayrımındasın şimdi ve ateşsiz ışığa dönüyorsun sen, unutma. bırak üzerinde ne varsa bu yavşak kavşağa dön yüzünü doğuya elbet bir gün mazlumun üzerine de doğar güneş...