Uçurum

Bir uçurumun kenarındayım Hayatımı izliyorum Bir sinema perdesinde. Bir adım daha Hüzünlü bir son Ya da bıçak gibi keskin bir başlangıç Her son bir başlangıcı müjdeler ve her vuslat, bir ayrılığı Bu yüzden sonları severim ben Ama bu uçurum bir son değil Bir çıkmaz sokak Ne ileri gidebiliyorum Ne de geri Olduğum yere çöktüm, Seni bekliyorum Son bir umutla. Umutların tükendiği anda Uçurum kadar keskin, Bir çığlık yankılanıyor içimde Ölümün bile ödü kopuyor Ben bu uçurumun kenarında Seni beklerken; Hayat gözlerimin önünde Yavaş yavaş son buluyor