Sendrom

30 faktörü değmeyen tenlerin çaresizliğiydi Kötü yanıklar Ve terkedilmiş bir mevsimin hüznüydü Zarif sonbahar Ben güzel hikayeler biriktiriyordum. Şehirler arası yolculuklarda temize çektiğim Gecelerin boyu uzuyordu Umutlarımsa hep kısa Kötü şarkılar çalıyordu platonik radyo istasyonları Ayaküstü bakışlar fırlatılıyordu Dünya'nın şeklinden kaynaklanmayan Bir iklimde Benimse söyleyecek şeylerim vardı Ki Zaman en kötü düşman Sesim sana değmeden kirlendi Geride sevimli yalanlar İkiyüzlü sevgiler... Sesim sana değmeden, Şarkı Bitti... Anlamı yitti kelimelerin Sen daha iyilerine layık olduğun için Sana değer verdiğim için Sustum.