Çünü Ayan İle

Ay ışığı yeşil Yeşilden bir ay ışığı uzanır önümde Ne gün solar, ne gün dolar; gün dönümde. Şikâr edipte neşe mi bulayım? Düzendir diye Ben gözünüze bir yıkanışı yaş olmuşum. Bilseniz ki dağ içine ferahına yaş iner Gamlanışla filiz tutarım da göğün yaşı diner. Düşsem gam eline, pinhanı ben olsam Aşk damında agâh edip te tellal olurum ben. Bu ahvali şecaat ile ben hece söylesem Bilin ki şeddeden siz cümleyi bilmez olurdunuz Bir ibreti haledir dert yeliyle böyle isem Gözünüzle yar koluna müştakı sar iken, gönlünüzle Ben değilim ki, niye inilderim aşk ile öyle isem Suzan'ı afete âşık dersen; bilirim, anlarım İnlemek ne ki, bir sezayı sukuta kalır yenim O zaman dinlenir bağrım, çün görü ayan ile.