Son Akbaba

Sarı Zeybek'ten Horon İdris'e Teke zortlamasından Yaylalara dek koyun otlamasına Uzar giderim Toz dumanla seçmezde Tereke bulmasa akbabalar da geçmezde Suyun iklim Akışındır fikrim Yol havası gibidir Memleket havaları Harap eder de çarpar adamı Omuz başı küs Omuz başı kıvrak Ayak lorke (hava) kaldırmaz Afiliden bir yusufcuk havalanır Yana yakıla Sanki ağıda çıkmış gibi Yolu uzar uzar Dert keserken mert kesilir Sen, ben,o; biz diye Sağlayışta toplumuz diye Ağlamaktan gözün Söylemekten sözün Yürümekten dalağın şişmiş Yüreğin pişmiş te olsa Ciğer parası istiyorlar adamdan Memleketin hali ortada Beş otuza haraç mezat Çayla saracak sigara keyfi Söylenecek söz mü kalmış! Ne bile sofrada tuz 'Ana' diyecek olsan Ortam harbidan kesilir buz Kaşık geçmez olur çorba İçinize neher düşse de dert içilir Kuzey yelleri sancılı Kuzey yelleri aşı yapar Kuzey yelleri döl tutar diyorlar Umut koyuyorlar Lakin kasıklar iltihap Kemal bacaları tüttürmüş 'Sakın ha duyarsanızda inanmayın' denişle Sattım, satıyooorum! diyecekten Niceler bacaları üttürmüş Memlekette uyku bana haram Toplumdur, inilerken benim yaram Parmak çocuk, parmak çocuk İşaret sıfatı bile olamadın Parmağı yarmak çocuk Sağrımda tutuklu bir sancı Tutuşun bakalım Kim yolcu, kim hancı Otel odaları sağır Yat kameraları bağır Bir kalabalık akar, ağır ağır Neferi Karadeniz'e seferle tayfa Okuduğu özgürlükten bir sayfa Güneş'ten cüz, ortamdan güz kesmiş Avaz olmuş diller, yalvardan yakardan Anlamıştır artık, değildir trene bakardan Didikledinizde yiyip bitirdiniz Fravunken şeytanlığınızı da yitirdiniz Son akbaba 15 mayıs 1919'dan 30 Ağustos 1922' ye kadar mezun Ağır gelir insana Nazımdan düzenle koşmak Zilleti hazımdan içselleştirmek Bir zor zanaat toplum aşkı velhasıl İnsan olmak vardı, eyvah Ey! Vah! 23.11.2010 Neher : Nehir, ırmak; genişlik bolluk