Anlatılamazsın

Sen bir sihir olmalısın Anlatılamazsın Dokunmaya korkuyor ürkek ellerim Bu sihir bu büyü bozulur diye Sendeki sıcaklığı bir türlü çözümleyemedim Nedensizce hiç sorgulamaksızın Tüm içtenliğiyle bağlandı sana Sevgilerin en büyüğüyle bu yürek Gizemin beni daha da çok sürüklüyor peşinden Çırpındıkça daha da çok batıyorum senli hayallere Yine çekildim sessizce bir köşeye Durmadan hiç yorulmaksızın Seni düşünüyorum Her anım dolu seninle Güzelliğin esti hain bir rüzgar gibi yüreğime Ürperdi tenim özledi seni içim Sonu yok bunun ilerisi karanlık Pusuda bekliyor acılar Tuzak bana bu aşk Mutluluğun sonu acıların başlangıcı bunu biliyorum O büyülü endamın yine de çekiyor beni İlerliyorum belirsiz bir yol üzerinde Sana doğru yürüyorum Karşı koymak imkansız kaçınılmazsın En ufak hareketin bile beni etkiliyor nazlı güzelim Sitemin bile hoş geliyor Her halini seviyorum İşte gözlerimin önünde salınarak yürüyüşün Kulaklarımda bütün dertlerimi unutturan tatlı gülümseyişin Aklımı başımdan alıyor Gülerken yanağında beliren gamzelerin Gülmek sanki senin için yaratılmış İçimde bir sevinçsin Ama ürkek tedirgin Gözlerimde eşsizsin Yaşamak anlamsız sensiz Sessiz dünyam seninle birlikte bozuluyor Yüreğimden bir ses yükseliyor dalga dalga Sözler mısralaşıyor Seninle anlam kazanıyor Ve sonunda sen dudaklarımdan Hiç düşmeyen o hüzünlü sitemkar şiir "Ellerimi uzatsam tutar mısın narin ellerinle Karanlıkta kalmış ruhumu çıkartır mısın aydınlık yerlere Yüreğimi versem sever misin benim gibi sen de delice Vazgeçilmezsin bebeğim ayrılık olmasın kaderimizde"