toprak kokusuydu yüreğim... titreyen özlemleri azıya alıyordu kalem, bağrışırken hücrelerim gözlerini istiyordu gözlerim..…
vardır ya geceler hayatta yaşanan.. işte böyle gecelerden biriydi. yaşanıyordu ya .. zaten burası önemliydi…
Eğer bir gün hissedersem gökyüzünde ayın yokluğunu, ne olur gel bana ay ol... Eğer bir gün duyamazsam sessizliğin sesini gecemde, ne olur gel bana sessizlik ol...…
gözlerimi gözlerine, kalbimi ellerine bıraktım.. gözlerime ve kalbime iyi sahip çık.. eğer bir gün gelir de ay ışığı dağ başını sarar,…
gün gelir karıncalar ısıtır dünyayı.. karlarla kaplı yüksek bir tepeden boynu bükük ve kırgın alemi seyreder bir kardelen…
kurtuluş parkında gece vakti kar yağarken gökyüzünden, ayaklarım çıplak, yürüyorum.. nefesim soğuk, ellerim soğuk, ben soğuk..…
Azrail 'in ayak sesleridir uzaklardan duyulan, ölmekle başladı herşey ve ölmekle de de bitecek..…
mavi mavi baksa yüzüme deniz, ve sonra yıkasa düşüncelerimi.. sabaha yakın olan yanımı alsa da, beyaz saçlarını sürse yüzüme ay..…
müzik sesi var, dans başladı gökyüzünde bulutlar aşık anlaşılan, üşüyen kar taneleri düşüyor…
Bir incinme sonrası Aşk yanığıydı yüzündeki, Işık hiç bu kadar çaresiz Olmamıştı aslında,…