Falanga

çıkarın rüzgarın kelepçesini size soracak sonra yıldızlar dağlar koşacak denize doğru günler ise özgürlüğe doğru çıkarın rüzgarın kelepçesini. çıkarın sözün ağzından kilidi size soracak sonra geleceğimiz evlere giden kanlı giysilerle baharda açan kardeşim gelincik çıkarın sözün ağzından kilidi. çıkarın ışıkların peçesini hapishanelerin taş avluları ve mezarlarda dolaşan analar şarkılarımızın ecılı ezgileri çıkarın ışıkların peçesini. birlikte yürüsün gölgeleri birlikte yürüsün ölülerimizin. onu tanımıyordum hiç görmemiştim sinemanın önünde buluşacaktık yakasında bir kırmızı karanfil benim elimde ikiye katlanmış bir avgi olacak. buluşma saati geçti kimse gelmedi. anlamıştım sintağma alanına kaçmaya başladım. peşimdeler. geceye kadar koştum koyu bir karanlığın içinde. barba hristos'un anlattıkları hep aklımdaydı, eski kapetan. bir gün başkaları da bizi anlatacak hazır olalım sözlerin pas tutmayanı için çamura bulanmamış çığlıklara. adımız buydu diyelim yerimiz buydu, işte tarih ölü ellerle değil sevgiyle yarattığımız işte gökyüzü adımız buydubir aşk adı rüzgarımız denize doğru ak köpüklü denize eşitliğin barışın kardeşliğin yeleleri terli kanatlı atına. ak köpüklü denize. poseidon' un altın arabasıyla dolaşmaya. "günlerce dolaştılar ormanlarda ve korularda ve pınar başlarında ve bütün ırmakların kıyılarında onu aradılar, artemisi. sonunda bir denizde yıkanırken buldular, artemis başladı kaçmaya o kaçtı, onlar kovaladı, o kaçtı naksos adasına vardılar. orada artemis ansızın yok oldu yerini sütbeyaz bir dişi geyik aldı. iki kardeş artemisi unutup, geyiği kovalamaya başladı bu kez, birbirlerinden ayrıldılar ağaçların arasındaydılar. bir süre sonra otos geyiği gördü ephialtes de görmüştü. tam ortalarındaydı geyik. birden mızraklarını savurdular. o anda geyik kayboldu gitti. otos'un mızrağı ephialtes'e ephialtes'in mızrağı otos'a. öldüler. poseidon'un oğullarıydılar."