İşçi Mihali'nin Ölümü

kurumuş kan çamur lekeli bir fes petrol lambasının ölgün ışığında bir gül gibi parıldıyordu yarası. sakar gençlik, evli, cebinde revolver geceleyin gizlice yasak kitaplar doyceorientbank yün ipek şeker. kahvelerin derme çatma peykeleri bira meze yongo gazinosu rıhtımda ayak bileklerinde zil ermeni kızları. minareler çan kuleleri surlar trenler cepheye asker götürüyor 1904, karanlık bir oda gibi selanik. serez çarşısı dokumacılar grevi ve bütün grevlerin iki önderi biri rum biri türk, kandiya'dan. gün ortasında esmer bir gece veles demirkapı hattı greviydi bir kurşun, işçi mihali yerde. kurumuş kan çamur lekeli bir fes petrol lambasının ölgün ışığında bir gül gibi parıldıyordu yarası. hristos henüz kundaktaydı öldürüldüğünde babası. kandiya'dan gelen arkadaşları onun mavi taşlı mezar boncuğunu çıkartıp mihali'nin eski ceketinin cebine koydular ve ağladılar. "giritli doğmak ağır bir şeydi." kuğulardır ölüme giderken birlikte şarkı söyleyen. barbadan bir daha haber alamadım. ikş yıl sonra yaros adasında, sürgünde öldüğünü öğrenecektim. aşk için şarkılar söyler dururdun ayrılık için şarkılar on sekiz yaşın bir sokak ortasında gülüp durunca sana ve yıllar sonra bilemezsin ne yapacaksın. rüzgarı nasıl kucaklayacaksın denizi nasıl alıp da yüreğine alıp da o hala acemi yüreğine bir çocuğun gülüşüyle sokacaksın. takis petrulas geceye kadar koşarken koyu bir karanlığın içinde aynı tarihlerde, bemim de ranzamın kıyısından kız kulesinin ışıkları görünürdü ve lacivert deniz. kırık kurşunkalemim dolaşırken sarı kağıdın üstünde.