Seninle Yaşadım Sensizliği

Sensizken ben hep yağmurlu sabahlarda açtım gözlerimi Yıldızsız gecelerde avuttum fırtına gibi esen yüreğimi Sensizken ben seninle yaşadım sensizliği Hayalin vardı gözlerimde resmin vardı ellerimde Verdiğin bir kum tanesi kadar ufacık bir ümit vardı yüreğimde Bahar akşamlarında sen vardın en güzel güldün gönül bahçemde Köpük köpük bembeyaz dalgaydın sen tüm bedenimde Anlıyor musun beni sensizken bile seninle yaşadım sensizliği de Bazen yaştın gözlerimden akan bazen aşktın ruhumu yakan Bazen bir tebessümdün yanaklarımdan kopan Şiir yazdığım gecelerde ilham perimdin sen Her gördüğüm hep duyduğum hep sendin Sen