Candı, Canandı, Heyecandı...

Sevgiydi suyu, ekmeği Saygıydı özlediği Değerliydi dostlukları Kibardı, estetikti, mertti Güçlüydü sezgisi, hisleri İnanmadı mı Ulaşılmazdı dorukları Asla sevmemişti zorlamayı Ve asla hak etmiyordu Bedbahtlığı... Sevdi mi Zaten açardı yedi verenleri Mantıklı ve gerçekçiydi Ama deli doluydu yüreği Mutlaka bir fırtınası vardı Ve mutlaka bir sessizliği Öncesi ve sonrasında... Ruhunun derinliklerinde Çiçeklerle bezeli bahçesinde Gözlerini kapatıp salındığı Hayattan düşlerini süzdüğü Bir salıncağı da vardı bence Ellerini, gözlerini ve ruhunu Hak eden sıcacık bir yürek Hayal veya gerçek... Mutlaka vardı dünyasında Şirin bir ev ve çok sevdiği Bir köşesi evinin içinde Mutlaka vardı... Azaltan değil, çoğaltandı Candı, canandı, heyecandı Dünyayı yaşanır kılandı Anamdı, karımdı, kızımdı Hayattı, tabiattı, insandı KADINDI...