Kendimden Biliyorum

Biliyorum canım Kendimden biliyorum... Düşünüyorsun Bakıyorsun aleme Gördüğün gibi işte Herkes kendi aleminde Peşinden koşulanları İzliyorsun hayretle Ben masal mıyım acaba? Diyorsun kendi kendine... Kaçıyorsun içine Ve içinde senden birine Özlüyorsun sessizce... Çağlayanlar patlasa da Ruhunda kimi gecelerde Ama dışından bakınca Hep sessizce... Ve diyorsun ki Değer, aşka değer Böyle iliklerinde hissedince... Mevsimler dokunup Geçerken yüreğine Sende yer eden çizgileriyle Her mevsimsin sen Aşkın mutedil ikliminde Ve sevgi dolu bir bakışın Nefis döngüsünde... Biliyorum canım Kendimden biliyorum Buğusunu gözlerinin Dudaklarımla siliyorum...