Şeytanı bildinde kanmadınmı

avaz avaz şarkılarını söyler kendin duymazdın hatırlarmısın saçlarını tarardın çeşme başında suya akseden yüzüne bakmazdın seni gidi fareli köyün kavalcısı kimlerde bıraktın gönül sancısı uyandın rüyadan da inanamadın bildin de şeytanı sanki kanmadın akıl verirdin de sana kalmadımı gizli öpüştünde kimse duymadımı yalan demedin yılan dedin aşkına dokununca ateşe, döndün şaşkına günahın günahım sevabın senin dar hırkan, aban yamasız yenin dördüncü ayın dördü kızdın gavura kızdın içmeden sızdın ellerinle öldürürken kendini mutluydun affına sığındığın yüceden umutluydun umudunu yitirmemişlere affı müjdele