Kimbilir....?

İnceldiği yerden kopsun vursun prangalara bileklerimi yokluğun İnce bir sızı gibi yayılsın yüzümde hüznün gizi Şimdi...! Ayrılık üstüne demli,kızıl bir deniz içmeli Şerefine tüm gerçeklere ve Sus'a yazılan her sevdaya Kısırdöngülerin savurduğu benlik savaşında Varlıkla hiçlik arası bir la sesi vursun notam Yalnızlık senfonisidir bu çalan En azından O bile güzeldir Yokluğunla eşitlendiği an Belki bir gün Sen nöbetlerine tutulmuşken yüreğim Çıkarsın tekrar karşıma Kimbilir....? Belki gözlerin hala devrimci.......asi Hatırlatır bana Gökkuşağının ucundan yakaladığımız Irmaklarca aktığı yüreklerimizin Rengarenk düş bahçemizi Unutmuşumdur da belki Acıları lal eyleyip Nasıl da çekip gittiğimi...... Bize kalan ayrılık sa buna da alışırız zamanla