Korsan Jenny

Hey ahali! Görürdünüz ya beni Yerleri ovup silerken hani Bu rezil kasabada Güney’ de Bu köhnemiş cenabet otelde Bakardınız aval aval ve bir teklik atardınız Havanız artsın diye – ne kadar da cömertsiniz! - Ama bilmezdiniz hiç kim’ le dans edersiniz Hayır. Karşınızda kim var bilemezdiniz Ama durun bakalım karanlık basınca bir gün Bir çığlık duyacaksınız geceyi yırtan Kim acaba diyerek fırlıycaksınız yataktan Ben hınzır bi tebessümle yerleri silerken hâl⠓ Ne sırıtır bu ya? ” diye sorucaksınız Anlatayım da öğrenin o zaman Bir korsan gemisi açıkta Adı Kara Kadırga Ve bir kuru kafa pruva direğinde Buraya gelmek üzere Siz cici beyler, tersleneceksiniz hâlâ: “ Hey sürtük, elini çabuk tut, yerleri bitir ve çık hemen üst kata Derdin ne senin ya? Ekmek kapın burası! ” Toslarsınız bahşişi Ve gözlersiniz gemileri Ama ben sayıyorum şimdiden kellelerinizi Bir yandan da yatakları yapıyorum sessizce Bu rahat döşeklerde kimse uyuyamıycak, tatlım KİMSE! HİÇ KİMSE! Sonunda bir gece çığlığı duyunca Diyceksiniz: “ Ne bu gürültü ya? ” Görceksiniz beni orda pencereden bakarken Ve diyceksiniz: “ Nere bakar bu ya? ” Anlatayım da öğrenin o zaman Bir gemi var biliyorum Kara Kadırga Limanı dönmek üzere Ve topları dizilmiş güvertesinde Şimdi beyler! Yüzünüzden o rahat gülüşü silseniz iyi olur Kasabanın tüm evleri yerle bir oluyor Bu cenabet kasabada taş üstünde taş kalmayacak Bir tek bu ucuz otel dimdik ve ayakta Bağırcaksınız, “ Neden ona bir şey yok? ” diye Evet. Diyceğiniz bu olacak sadece: “ Neden dokunmadılar ona? ” Bütün gece gürültü-patırtı arasında Düşünceksiniz kim yaşar orda yukarda Ve sabah görceksiniz beni otelden çıkarken İki dirhem bir çekirdek saçımda bir kurdela Ve malûm gemi Kara Kadırga Bir bayrak çekecek direğine Bir alkış tufanı yeri göğü inletecek Tam öğleyin rıhtımda İğne atsan yere düşmez kalabalıktan Hayalet gemiden süzülenler Gölgeler gibi dolaşacak ortalıkta Ama kimse göremiycek onları Ve zincire vuracaklar tekmil ahaliyi Getirip karşıma dikecekler Ve soracaklar bana: ŞİMDİ mi gebertelim bunları, yoksa SONRA mı? BANA soracaklar: ŞİMDİ mi bitirelim işlerini, SONRA mı? Tam öğleyin oracıkta Yaprak kımıldamazken rıhtımda Bir canavar düdüğü duyulacak uzaklardan Ve o ölüm sessizliğinde: Tam zamanı diyeceğim onlara İşte şimdi tam zamanı. Yığacaklar cesetleri üst üste sonra Ve ben bakıp diyeceğim ki: Öğrendiniz mi şimdi? Ve gemi Kara Kadırga Açık denizde kaybolup gidecek Güvertesinde onun bir tek ben.