Giderken...

Git! Sırtı dönük olsun gecmişin. Sil gözlerini dönüp bakacaksan, İhtiyacım yok Üstüme sinmesin merhametin! Başarısız bir oyunun son hamlesi Serseri ruhumun diyeti olsun bu şiir. Sen utanma bırak, Utanmak benim işim! Kaderi bozuk ütopyanın sıradan öyküsü Geçmiş zaman figüranı Diğer yüzüm! Geniş zamanlarda kaldı sevda türküleri Siyah beyaz camlarda Şimdi İstanbul bile, Bıraktığın gibi değil! İki yakasıydık bu kentin Biri serseri, biri asil Ben dişi sokak kedisi sen biricik faresi Dolmabahçe'nin! Git! Işığı sönsün evinin! Yıkılsın dilerse, üstüme çöksün bu şehir Git! İzi kalmasın hiç birşeyin! Bu aynı iskeleden son geçişim Son tekim dumanını Kanlıca'dan üflediğim Şimdi bir taş alıp elime Denizi ikiye bölecegim! Davetsiz bir misafirim Arsız bir çocuk; Sen git Düşünme Ben tüm parklarını yakıp bu şehrin, Gidişini izleyeceğim...