Sarsılır Zaman Da

Turnalar ümidi olmaktan çıktı Gökyüzü sakinlerinin. Şimdi bayramlarda Kırık bir ümidin habercisidir sevinç Ellerime şeker tutuşturan yarenin Ellerinde dünya dolusu ağıtlar. Dile gelmeyen hislerle Dolu kağıtlar. Dudaklarımızda esrir durur Çoraklığı ruhumuzun. Bulutlar, taşıyabilir mi gözlerini bir çocuğun Bulutlar, tutar yasını yoksunluğun. Kahkahalarım düşer yüzümden Harabe şehirlerin yalınkat mezarlığına. Güvercin kanatlarında asılı duran ölüm Uzaktır oysa zulüm karanlığından. Yiterken sözlerim göğün engininde Sözlerde yitiverir hayatın rengi. Eski zaman rüyalarından uyanır Mahmur gözleriyle bir muştu bekleyenler. Emanette bırakılan şehrin, loş sokakları Yalnızlık bayramı eder. Ellerimde gül, dem-i rengini yüzlere sürer Kan ellerimde, rahmeti özler. Son nefesini de verir ukbaya Sırtından vurulmuş zamanlar. Donanır şehirler, evler Bebekler donanır bayramlara. Dua can simidi olur asılır dudaklara Can duaya durur, sarsıntı zamana.